Μυστικές έρευνες της Monsanto αποκαλύπτουν τη σχέση του glyphosate με το καρκίνο

Top-Secret-Document-Folder-960x480

Η Monsanto και οι νομοθετικές αρχές γνωρίζουν για σχεδόν τέσσερις δεκαετίες ότι το glyphosate προκαλεί καρκίνο, σύμφωνα με νέα μελέτη.

ΠΗΓΗ: gmwatch.org

Η Monsanto γνωρίζει εδώ και σχεδόν τέσσερις δεκαετίες ότι το glyphosate προκαλεί καρκίνο, σύμφωνα με μια νέα μελέτη από τους ερευνητές Anthony Samsel και Stephanie Seneff.

Ο Samsel είναι ο πρώτος ανεξάρτητος ερευνητής που εξετάζει τις μυστικές τοξικολογικές μελέτες της Monsanto για το glyphosate. Απέκτησε τις μελέτες, τις οποίες έχουν αρνηθεί σε άλλους ερευνητές, μέσω αίτησης στον γερουσιαστή του. Με συν-ερευνητή του την Δρ Στέφανι Seneff του ΜΙΤ, ανέλυσαν τα δεδομένα της Monsanto.

Οι Samsel και Seneff κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι «σημαντικές ενδείξεις όγκων βρέθηκαν κατά τη διάρκεια αυτών των ερευνών».

Ωστόσο, προσθέτουν, «για να δημιουργήσει αμφιβολία και να επισκιάσει την στατιστική σημαντικότητα των ενοχλητικών ευρημάτων, που ενδεχομένως θα εμπόδιζαν την εμπορική καταχώρηση του προϊόντος», η Monsanto εισήγαγε άσχετα ιστορικά δεδομένα ελέγχου από άλλα πειράματα. Αυτό είναι δεδομένα από ζώα ελέγχου σε άλλα άσχετα πειράματα, τα οποία μπορεί να έχουν διεξαχθεί σε εντελώς διαφορετικές συνθήκες.

Η πρακτική αυτή είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία πειραματικού θορύβου που ακύρωσε τα στατιστικά σημαντικά ευρήματα των αυξημένων κρουσμάτων καρκίνου σε κάθε πείραμα.

Σε διάφορα πειράματα για τον καρκίνο, οι Samsel και Seneff βρήκαν ότι η Monsanto εισήγαγε ψευδή στοιχεία από 3, 5, 7 και ακόμη και 11 άσχετες μελέτες ελέγχου ώστε ουσιαστικά να παρουσιάσει τα αποτελέσματα όπως ήθελε.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι Samsel και Seneff σημείωσαν ότι τα υποκείμενα εσωτερικού ελέγχου των πειραμάτων έδειξαν μηδέν συχνότητα όγκων, ενώ τα αποτελέσματα για τις ομάδες που έλαβαν glyphosate έδειξαν μια στατιστικά σημαντική αύξηση. Ωστόσο, μέσα από αυτό που οι Samsel και Seneff αποκαλούν «η ανέντιμη μαγεία της σύγκρισης των ευρημάτων με δεδομένα από άσχετους ιστορικά ελέγχους», τα ευρήματα αυτά «εξηγήθηκαν ως μυστήριο και θεωρήθηκαν ότι δεν σχετίζονται με τη χορήγηση του glyphosate».

Στην εργασία τους, οι Samsel και Seneff προσθέτουν «ότι με τη χρήση αυτών των αποκλίσεων εξουδετέρωσαν αποτελεσματικά τα ενοχλητικά αποτελέσματα και ως εκ τούτου επέτρεψαν στο προϊόν να βγει στην αγορά. Αν δεν είχαν κάνει αυτή την εξαπάτηση, το glyphosate δεν θα μπορούσε ποτέ να έχει ταξινομηθεί για χρήση.»

Οι συγγραφείς σημειώνουν επίσης τη διαφωνία στο εσωτερικό της EPA των ΗΠΑ για την ασφάλεια του glyphosate: «τα έγγραφα της ΕΡΑ δείχνουν ότι δεν επετεύχθη ομοφωνία απόψεων για την ταξινόμηση του προϊόντος. Δεν ενέκριναν όλα τα μέλη της επιτροπής της ΕΡΑ την ταξινόμηση του glyphosate. Υπήρχαν και εκείνοι που διαφώνησαν υπογράφοντας «δεν συμφωνώ».

Κακή πειραματική πρακτική

Η χρήση ιστορικών στοιχείων ελέγχου για να απορριφθούν τα στατιστικά σημαντικά ευρήματα βλάβης σε ένα πείραμα είναι κακή πρακτική, δεδομένου ότι τα πειράματα θα ποικίλουν σε κρίσιμους παράγοντες, όπως τα διαιτητικά συστατικά και οι μολυσματικοί παράγοντες, οι εργαστηριακές συνθήκες και η διαφορετική γενετική ζώων. Ακόμη και το έτος κατά το οποίο ένα πείραμα εκτελείται μπορεί να επηρεάσει τα αποτελέσματα. Παρουσιάζοντας δεδομένα ελέγχου από άσχετα πειράματα χρησιμεύει μόνο στη δημιουργία πειραματικού «θορύβου» ο οποίος καλύπτει τα ευρήματα της βλάβης στο εν λόγω πείραμα.

Για τους λόγους αυτούς, ακόμη και ο ΟΟΣΑ, που σχεδίαζε πρωτόκολλα για τα πειράματα της βιομηχανίας για τα φυτοφάρμακα, προειδοποιεί κατά της πρακτικής που χρησιμοποιείται για να απορρίψει τα στατιστικά σημαντικά ευρήματα βλάβης σε οποιοδήποτε δεδομένο πείραμα.

Χρησιμοποιώντας αυτά τα δεδομένα σε αυτόν τον τρόπο είναι, ωστόσο, μια κοινή πρακτική σε ρυθμιστικές διαδικασίες για φυτοφάρμακα και άλλες χημικές ουσίες. Αρκετά χρόνια πριν, μια άλλη ομάδα από ανεξάρτητους ερευνητές, συμπεριλαμβανομένης της GMWatch της Claire Robinson, βρήκε ότι η ίδια πρακτική χρησιμοποιήθηκε από τη Monsanto και τις νομοθετικές αρχές προκειμένου να απορρίψουν τα ευρήματα ανωμαλιών κατά τη γέννηση σε μελέτες της βιομηχανίας για το glyphosate.

Τα αποτελέσματα δεν αυξάνονται πάντα με τη δόση

Ένα άλλο φαινόμενο στο οποίο ενδεχομένως στηρίχθηκαν η Monsanto και οι νομοθετικές αρχές για να απορρίψουν την καρκινογόνο δράση του glyphosate στις μελέτες που εξετάστηκαν από τους Samsel και Seneff ήταν το γεγονός ότι, σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάζονται στο νέο έγγραφο, ο αριθμός των όγκων στα ζώα δεν αυξάνονταν πάντα σε ευθεία γραμμή με τη δόση. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η μέση δόση παρήγαγε λιγότερους όγκους από τη χαμηλότερη δόση, αν και οι δύο δόσεις παρήγαγαν περισσότερους όγκους από τα ζώα ελέγχου (στα οποία δεν χορηγείτο glyphosate).

Στην περίπτωση των εκ γενετής ανωμαλιών, αυτή η έλλειψη μιας «γραμμικής δόσης απόκρισης» χρησιμοποιήθηκε από τη βιομηχανία και τις ρυθμιστικές αρχές για να απορρίψουν τις αυξημένες δυσμορφίες στα ζώα που τράφηκαν με glyphosate ως μη σχετιζόμενες με την χημική ουσία.

Πιθανόν χρησιμοποιήθηκε με τον ίδιο τρόπο για να απορρίψει τους όγκους σε ζώα που έλαβαν glyphosate.

Ωστόσο, αυτή είναι μια ξεπερασμένη ιδέα επιστημονικά. Είναι τώρα πολύ καλά γνωστό ότι ορισμένες ουσίες είναι πιο τοξικές σε χαμηλότερες από ότι σε υψηλότερες δόσεις, ιδιαίτερα όταν μεσολαβεί ενδοκρινική (ορμονική) διαταραχή. Το νομοθετικό σύστημα δεν έχει καταφέρει να συμβαδίσει με αυτή την ιδέα, η οποία είναι γνωστή στους ανεξάρτητους επιστήμονες, από τις αρχές της δεκαετίας του 1990.

Πώς το glyphosate προκαλεί καρκίνο;

Οι Samsel και Seneff ολοκληρώνουν τη νέα τους εργασία εξηγώντας τους βιολογικούς μηχανισμούς μέσω των οποίων το glyphosate θα μπορούσε να προκαλέσει καρκίνο. Αυτοί περιλαμβάνουν την ικανότητα του glyphosate να δεσμεύει (χηλικά) το μαγγάνιο, μειώνοντας τη βιοδιαθεσιμότητά του, η οποία θα μπορούσε να συμβάλει σε οξειδωτική βλάβη στα κύτταρα. Αυτό με τη σειρά του μπορεί να οδηγήσει σε καρκίνο.

Οι συγγραφείς συμπεραίνουν στην εργασία τους «Πιστεύουμε ότι τα διαθέσιμα στοιχεία δικαιολογούν την επανεξέταση της σχέσης κινδύνου / οφέλους σε σχέση με τη χρήση glyphosate για τον έλεγχο των ζιζανίων, και εμείς υποστηρίζουμε την πολύ αυστηρότερη νομοθετική ρύθμιση του glyphosate.»

Η νέα μελέτη:

Glyphosate, μονοπάτια στις σύγχρονες ασθένειες IV: καρκίνος και συναφείς παθολογίες
Anthony Samsel και Stephanie Seneff

Επιθεώρηση βιολογικής Φυσικής και Χημείας 15 (2015) 121-159

Δημοσιεύθηκε 30 Σεπτέμβρη 2015

Διαθέσιμο στη διεύθυνση: http://bit.ly/20HnvgA

Advertisements

Νέα μελέτη δείχνει ότι η γενετική επιμόλυνση από τους ΓΤΟ είναι αναπόφευκτη

Όσο πιο πολλές δοκιμές γίνονται, τόσο πιο πολλή γενετική μόλυνση ανακαλύπτεται.

Μια νέα έκθεση διαπιστώνει ότι το θέμα της μόλυνσης με ΓΤΟ είναι πολύ πιο σοβαρό αν και οι περισσότερες περιπτώσεις μόλυνσης δεν είναι γνωστές. Η έκθεση καταγράφει σχεδόν 400 περιπτώσεις από το 1997 μέχρι το τέλος του 2013 σε 63 χώρες. Οι συγγραφείς ανέλυσαν τις περιπτώσεις ανά καλλιέργεια και ανά χώρα. Τέλος, επικεντρώθηκαν σε περιπτώσεις μόλυνσης που προκύπτουν από μη εγκεκριμένες ΓΤ καλλιέργειες (δηλαδή εκείνες που δεν έχουν άδεια για εμπορική καλλιέργεια οπουδήποτε στον κόσμο).

genetic pollution

Τα κυριότερα σημεία της έκθεσης είναι τα εξής:

1) η γενετική επιμόλυνση είναι αναπόφευκτη και θα συμβεί μέσα στη φύση.

2) η γενετική επιμόλυνση συμβαίνει και από τις δοκιμές σε χωράφια ή και από παράνομες φυτεύσεις. Η έκθεση παραπέμπει σε 9 περιπτώσεις μόλυνσης από μη εξουσιοδοτημένες ΓΤ καλλιέργειες στις οποίες είχαν παρακαμφθεί δοκιμές για την ασφάλεια των τροφίμων και του περιβάλλοντος.

3) Το γενετικά τροποποιημένο ρύζι βρίσκεται στην κορυφή του πίνακα κατάταξης των περιπτώσεων μόλυνσης, αντιπροσωπεύοντας περίπου το 33% των περιπτώσεων. Αυτό συμβαίνει παρά το γεγονός ότι δεν υπάρχει ΓΤ ρύζι που να καλλιεργείται οπουδήποτε στο κόσμο. Οι συγγραφείς της έκθεσης θεωρούν ότι το ποσοστό αυτό μπορεί να σχετίζεται με τον έλεγχο ρουτίνας των εισαγωγών ρυζιού στα εθνικά σύνορα.

4) Από τη στιγμή που έχει συμβεί η ΓΤ μόλυνση, είναι δύσκολο να περιοριστεί εντός κάποιων ορίων, π.χ. η ΓΤ παπάγια και το ΓΤ κινέζικο ρύζι

5) Από αυτά τα δεδομένα, δεν είναι σαφές ποιοι είναι οι κύριοι παράγοντες που επηρεάζουν τα ποσοστά μόλυνσης. Δεν είναι μόνο η ίδια η ΓΤ μόλυνση (η επικονίαση μεταξύ των φυτών, αναμείξεις, κλπ) που συμβάλλει στον αριθμό των περιπτώσεων, αλλά και το ελεγκτικό καθεστώς (τόσο ρουτίνας όσο και στοχευμένο). Τα υψηλότερα ποσοστά μόλυνσης είναι στα εισαγόμενα τρόφιμα στη Γερμανία, αλλά αυτό συμβαίνει ίσως λόγω των πολλών ελέγχων. Όλες οι χώρες της ΕΕ έχουν υψηλά ποσοστά επειδή αναφέρουν τα ευρήματά τους στην βάση δεδομένων του RASFF. Τα δεδομένα για τη μόλυνση υπάρχουν – αλλά όχι οι παράγοντες που αναλύουν τι επηρεάζει την μόλυνση.

6) Τέλος, οι ερευνητές καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι για τις περισσότερες πειραματικές καλλιέργειες ΓΤΟ, δεν υπάρχει πρωτόκολλο για τη δοκιμή, γεγονός που καθιστά την ανίχνευση της μόλυνσης εξαιρετικά δύσκολη, αν όχι αδύνατη.

Η έκθεση καταλήγει στο συμπέρασμα:

«Η ανίχνευση της μόλυνσης από ΓΤΟ εξαρτάται τόσο από τα προγραμματισμένα όσο και από τα στοχευμένα πρωτόκολλα παρακολούθησης, τα οποία φαίνεται να είναι ασυνεπή από χώρα σε χώρα, ακόμη και εντός της ΕΕ. Η έλλειψη μιας αναλυτικής μεθοδολογίας για την ανίχνευση των γενετικά τροποποιημένων καλλιεργειών στο στάδιο του πεδίου όπου γίνεται η δοκιμή (δηλαδή προ-εμπορευματοποίησης) μπορεί να παρεμποδίσει τις προσπάθειες για τον εντοπισμό τυχόν μόλυνσης που προκύπτει από αυτές τις γενετικά τροποποιημένες καλλιέργειες.»

…..

Για ακόμη μια φορά λοιπόν καταρρίπτεται ο ισχυρισμός της βιομηχανίας βιοτεχνολογίας ότι οι ΓΤ καλλιέργειες μπορούν να περικλείονται εντός ορίων χωρίς να επιμολύνουν τις καλλιέργειες των καλλιεργητών οι οποίοι έχουν επιλέξει να μην χρησιμοποιούν γενετικά τροποποιημένους σπόρους.

Μια βασική περίπτωση γενετικής επιμόλυνσης σχετίζεται με τον Αυστραλό αγρότη Steve Marsh, ένα βιολογικό αγρότη ο οποίος είχε ασκήσει αγωγή σε γειτονικό αγρότη για αποζημίωση, αφού το χωράφι του με μη-ΓΤΟ σιτάρι είχε μολυνθεί από ΓΤ σπόρους ελαιοκράμβης. Προσέφυγε στο Ανώτατο Δικαστήριο της Δυτικής Αυστραλίας όπου όμως δεν δικαιώθηκε.

Ένα άλλο παράδειγμα μόλυνσης από ΓΤΟ είναι το γενετικά τροποποιημένο σιτάρι που ανακαλύφθηκε στο Όρεγκον. Αυτό το στέλεχος Roundup Ready εγκαταλείφθηκε ​​το 2005 όταν η παγκόσμια αντίσταση στη Monsanto την ανάγκασε να το σταματήσει. Ποτέ δεν είχε εγκριθεί για χρήση, καλλιέργεια και εξαγωγή.

Επιπλέον, το ένα τρίτο των βιολογικών καλλιεργητών αναφέρουν σήμερα προβλήματα με διασταυρούμενη μόλυνση, σύμφωνα με μια δημοσκόπηση. Περισσότερο από το 80% των αγροτών που συμμετείχαν στην έρευνα «ανησυχεί» για τις επιπτώσεις των ΓΤ σπόρων.

Έτσι, πέραν όλων των άλλων αρνητικών επιπτώσεων των ΓΤΟ, η γενετική επιμόλυνση της Φύσης και των υπόλοιπων φυτών και καλλιεργειών αναδεικνύεται ως η πλέον σοβαρή και επικίνδυνη συνέπεια των ΓΤΟ.

Αυτή η μόλυνση θα γίνει ανυπέρβλητη με την πάροδο του χρόνου με την επιχειρούμενη γενίκευση της καλλιέργειας ΓΤΟ μέσω συμφωνιών όπως η TTIP. Θα είναι δύσκολο να διατηρηθεί εντός ορίων και να τερματιστεί η μόλυνση που έχει ήδη συμβεί – αν φυσικά είναι δυνατόν να γίνει κάτι τέτοιο αφού δεν υπάρχει καθιερωμένο πρωτόκολλο για τη δοκιμή ανίχνευσης, γεγονός που καθιστά δύσκολο να καθοριστεί ποια φυτά είναι μολυσμένα και ποια όχι.

Διαβάστε / κατεβάστε την έκθεση εδώ:

Price B, Cotter J (2014).

The GM Contamination Register: a review of recorded contamination incidents associated with genetically modified organisms (GMOs), 1997–2013. International Journal of Food Contamination 2014, 1:5. http://link.springer.com/article/10.1186/s40550-014-0005-8

Η καταγραφή της γενετικής επιμόλυνσης: επισκόπηση των καταγεγραμμένων περιστατικών μόλυνσης που σχετίζονται με γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς (ΓΤΟ), 1997-2013.

Διεθνής Επιθεώρηση για τη Μόλυνση της Τροφής